Uzak bir savanada Zürafa Lolo yaşarmış.
Lolo’nun çok uzun bir boynu varmış.
Lolo sabah uyanırmış.
“Günaydın güneş!” dermiş.
Uzun boynunu yukarı uzatırmış.
En yeşil yaprakları çıtır çıtır yermiş.
Bir gün küçük Tavşan Tiko gelmiş.
“Tiko açım” demiş.
Ama Tiko yüksek dallara ulaşamıyormuş.
Lolo gülümsemiş.
Uzun boynunu eğmiş.
Bir dal koparmış.
“Al Tiko” demiş.
Tiko çok mutlu olmuş.
“Teşekkür ederim Lolo!” demiş.
Sonra Kuş Mimi gelmiş.
“Ben de yaprak isterim!” demiş.
Lolo yine eğilmiş.
Bir dal daha koparmış.
Herkes yemiş.
Herkes mutlu olmuş.
Lolo düşünmüş:
“Uzun boyum çok güzelmiş.”
Çünkü Lolo arkadaşlarına yardım edebiliyormuş.
Akşam olmuş.
Lolo yıldızlara bakmış.
“İyi geceler yıldızlar” demiş.
Uzun boynunu kıvırmış.
Tatlı tatlı uyumuş.
Ve savanada mutlu bir gece başlamış.
