Bir varmış, bir yokmuş… Uzaklarda, bembeyaz buzlarla kaplı, rüzgârın şarkılar söylediği soğuk bir ülkede neşeli penguenler yaşarmış. Her sabah güneş, buzların üzerine altın renkli ışıklarını serper; penguenler de denize gidip balık avlar, sonra birlikte oyunlar oynarmış. İçlerinden biri ise diğerlerinden biraz farklıymış. Bu penguen, yumuşacık, mavi yıldız desenli pijamasını o kadar severmiş ki onu hiç çıkarmak istemezmiş. Sabah olunca da pijamasıyla dolaşır, akşam olunca da yine aynı pijamayla uyurmuş.
Diğer penguenler bu duruma önce şaşırmış, sonra da gülmeye başlamış. İçlerinden biri, “Sen denize bile pijamayla mı gireceksin?” diye sormuş. Pijamalı penguen, “Elbette! Bu pijama bana uğur getiriyor.” demiş. Bir başkası gülerek, “Peki ya ıslanırsa?” diye sormuş. Penguen ise gülümseyip, “Kurur.” diye cevap vermiş. Onun bu rahat tavrı herkesi daha da güldürmüş.
Bir sabah bütün penguenler balık avına hazırlanırken pijamalı penguen yine aynı kıyafetiyle ortaya çıkmış. Tam o sırada güçlü bir rüzgâr esmiş. Pijamanın paçaları rüzgârda dalgalanınca penguenin yürüyüşü komik bir hâl almış. Bir sağa, bir sola sallanıyor, bazen de kendi ayağına basıp küçük taklalar atıyormuş. Bunu gören martılar kahkahalar atarak gökyüzünde dönmeye başlamış. Foklar bile kafalarını sudan çıkarıp merakla izliyormuş.
Penguen, arkadaşlarının güldüğünü görünce biraz utanmış. Tam pijamasını çıkarmayı düşünürken buzların arasından ince bir ses duyulmuş. Küçük bir fok yavrusu dar bir buz çatlağına sıkışmış ve yardım bekliyormuş. Penguenler hemen koşmuş ama buzlar çok kaygan olduğu için kimse dikkatlice yaklaşamıyormuş.
Pijamalı penguen de yavru foka doğru yürümüş. Rüzgâr yine esmeye başlamış. Bu kez pijamasının geniş paçaları adeta küçük bir yelken gibi hareket etmiş. Penguen yavaşça kayarak çatlağın yanına kadar ulaşmış. Eğilip dikkatlice yavru foka uzanmış ve onu güvenli bir şekilde dışarı çıkarmış. Fok yavrusu sevinçle annesine sarılırken bütün hayvanlar alkışlamış.
Yaşlı bir baykuş, olanları uzaktan izlemiş. Gülümseyerek, “Bazen farklı olmak, beklenmedik çözümler getirir.” demiş. Penguenler de başlarını sallayarak bu sözün ne kadar doğru olduğunu anlamışlar. İçlerinden biri, “Biz seninle boş yere alay etmişiz.” demiş. Bir diğeri ise, “Asıl önemli olan ne giydiğin değil, yüreğinin güzelliğiymiş.” diye eklemiş.
Pijamalı penguen arkadaşlarına gülümsemiş. “Ben de bazen fazla inatçı davrandım. Ama insan sevdiği şeyleri paylaşınca daha mutlu oluyor.” demiş. O günden sonra pijamasını yalnızca uyurken giymeye karar vermiş. Gündüzleri ise arkadaşlarıyla rahatça oyun oynuyor, balık avlıyor ve buzların üzerinde kayıyormuş. Ara sıra özel kutlamalarda yıldız desenli pijamasını giyince herkes neşeyle gülümsüyor, artık kimse onunla alay etmiyormuş.
Kısa süre sonra penguenler arasında eğlenceli bir gelenek başlamış. Her ayın son gecesi “Renkli Pijama Gecesi” düzenleniyormuş. Kimi çizgili, kimi benekli, kimi de rengârenk pijamalar giyiyor; birlikte şarkılar söyleyip oyunlar oynuyorlarmış. O gece buzlar, kahkahalarla yankılanıyor; gökyüzündeki kutup ışıkları da sanki bu neşeli eğlenceye eşlik ediyormuş.
O günden sonra bütün hayvanlar, farklılıkların alay edilecek bir şey olmadığını, bazen en güzel fikirlerin ve en güzel mutlulukların farklılıklardan doğduğunu öğrenmiş. Çünkü gerçek dostluk, birini dış görünüşüyle değil; iyi kalbi, yardımseverliği ve güzel davranışlarıyla sevebilmeyi gerektirirmiş.
Ve derler ki, o buzlarla kaplı ülkede bugün bile kutup ışıkları gökyüzünü renklendirdiğinde penguenler neşeyle toplanır, kahkahalar arasında pijama gecelerini kutlarmış. Masalı dinleyen çocuklar da o günden sonra kimseyi farklı olduğu için küçümsememeyi, herkese sevgi ve saygıyla yaklaşmayı hiç unutmamış.
