Bir varmış, bir yokmuş.
Gökyüzünde minicik bir bulut yaşarmış. Adı Pof’muş.
Pof çok yumuşakmış.
Pof çok meraklıymış.
Bir sabah gökyüzünde süzülürken aşağıya bakmış.
“Merhaba dünya!” demiş.
Aşağıda sarı bir ördek vak vak yürüyormuş.
“Vak vak!” demiş ördek.
Pof gülümsemiş.
Biraz ileride kırmızı bir elma ağacın dalında sallanıyormuş.
“Merhaba!” demiş elma.
Pof yine gülümsemiş.
Sonra küçük bir rüzgâr esmiş.
Fısss…
Fısss…
Rüzgâr, “Pof, damlalarını paylaşmak ister misin?” diye sormuş.
Pof düşünmüş.
Paylaşmayı severmiş.
“Olur!” demiş.
Pof’tan minicik damlalar düşmeye başlamış.
Pıt.
Pıt.
Pıt.
Bir damla ördeğin yanına düşmüş.
Ördek sevinmiş.
“Vak vak, teşekkür ederim!”
Bir damla elma ağacına düşmüş.
Elma parlamış.
“Teşekkür ederim!”
Bir damla da küçük bir çiçeğe düşmüş.
Çiçek başını kaldırmış.
“Merhaba güneş!”
demiş.
Pof aşağıya bakmış.
Ördek mutlu.
Elma mutlu.
Çiçek mutlu.
Pof’un kalbi sıcacık olmuş.
“Paylaşınca herkes mutlu oluyor,” demiş.
Tam o sırada güneş bulutların arasından çıkmış.
Damlalar ışıldamış.
Gökyüzünde rengârenk bir gökkuşağı belirmiş.
Kırmızı.
Sarı.
Mavi.
Yeşil.
Pof hayran hayran bakmış.
“Ne kadar güzel!” demiş.
O günden sonra Pof, yağmur damlalarını sevgiyle paylaşmaya devam etmiş.
Ve ne zaman paylaşsa, kalbi biraz daha büyürmüş.
Masal da burada bitmiş.
Gökyüzündeki Pof uyumuş.
Ördek uyumuş.
Elma ağacı uyumuş.
Çiçek uyumuş.
Şimdi sıra seni dinlendirmekteymiş.
Tatlı rüyalar. 🌙
Daha fazla bebek masalı okumak için tıklayın: Bebek Masalları
Bebeğime okudum, sanki anlıyormuş gibi çok mutlu oldu ve hemen de uyudu. Teşekkür eder, daha fazla bebek masalı yazmanızı rica ederim.